Nirwana to nie niebyt, ale nadbyt. Relację nirwany do świata zjawiskowego przedstawił Z. w sposób następujący: “nirwana, jako wyjście z nicości fenomenalnego bytu, nie jest niebytem, lecz nadbytem, i zarazem powrotem do pierwotnego stanu na łonie pryncypu bytu, do tego, czem się było, zanim się zeszło w świat zjawisk, na widownię znikomości”.